czekaj-wydarzenie

Zaproszenie na wystawę: Metafizyka miasta | Aleksander Czekaj

Metafizyka miasta

Warszawa i Budapeszt – na swój sposób zachwycają architekturą. Ulice tętniące życiem, budynki są niemymi świadkami wielu zdarzeń. Jeśli tylko wystarczająco wsłuchamy się  w ich opowieść, to z pewnością poznamy niejedną historię.

Przechadzając się ulicami stolic nieustannie notuję i szkicuję wszystko to, co uważam za ważne i interesujące. Subiektywne spojrzenie na otaczającą mnie rzeczywistość pozwala  kreować mój autorski “przewodnik” po Warszawie i po Budapeszcie. Swoje pierwsze wrażenia przetwarzam w sposób graficzny, by móc za pomocą obrazu opowiadać o tym, co zobaczyłem.

Podczas pobytu w Budapeszcie zacząłem dostrzegać wiele podobieństw, ale i różnic między stolicami dwóch krajów; Polski i Węgier, których losy w przeszłości nieustannie się przeplatały, były silnie powiązanie ze sobą po przez postaci i wydarzenia. Fotografia multiekspozycyjna ma jedną bardzo istotną dla mnie cechę; pozwala pokazać jeden obiekt z wielu stron oraz uzyskać wrażenie ruchu i ciągłego upływu czasu (czas jako 4 wymiar). Dzięki temu zdjęciom nadaje dodatkowy atut; pewnego rodzaju metafizyczności i duchowości, co sprawia, że fotografowane przeze mnie obiekty nie są tylko czysto fizyczne.

Aleksander Czekaj

Aleksander Czekaj jest studentem wydziału grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie również odbywa starz w Katedrze Grafiki Warsztatowej. Studiował także na Węgierskim Uniwersytecie Sztuk Pięknych. Zajmuje się fotografią, grafiką i malarstwem. Aktywnie uczestniczy w wydarzeniach artystycznych w kraju i za granicą za co otrzymał w tym roku Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki dla najlepszych studentów. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych.

W sztuce najbardziej fascynuje go materia i struktura form. Niezależnie od tematu z którym się mierzy myśli przede wszystkim o formie. Pejzaż, portret czy figura ludzka jest dla niego tylko pretekstem do wyrażania siebie i kreowania rzeczywistości.

Wernisaż: 11 kwietnia 2019 r., godz. 18:30

Instytut Węgierski w Warszawie, Warszawa, ul. Moniuszki 10

Otwarcie wystawy: prof. Jacek Staszewski, Prodziekan Wydziału Grafiki ASP

Fortepian: Robert Marchewka

Wystawa czynna: 11 kwietnia – 17 maja

link do wydarzenia: facebook

aleksander-czekaj04

Transcendentny Świat / Aleksander Czekaj / 22.02.2019

„Transcendentny Świat” to próba zachowania i zabezpieczenia wycinków rzeczywistości, która mnie otacza. Jest to opowieść o wrażeniach, jakie pozostawia w mojej wyobraźni otaczająca mnie rzeczywistość i próba uchwycenia tego co niematerialne. Tworząc cykl prac pragnąłem wsłuchać się przede wszystkim w siebie, swoją duchowość i nadać im materialną postać. W swoich pracach użyłem materiałów, które pozwoliły mi uzyskać ten efekt — szkło akrylowe i światło, które odpowiadają czemuś nie do końca uchwytnemu. Z drugiej strony stalowe ramy i materialno-strukturalny rysunek, pokazujący niezwykłą fizyczność tego zjawiska. Cykl tych prac jest dla mnie niezwykle ważny, ponieważ uważam, że w świecie, który jest ukierunkowany na fizyczne doznania potrzeba odrobiny duchowości, by móc spojrzeć w głąb nas.

Aleksander Czekaj

jarek-sadkowski-wystawa

ONE / Jarek Sadkowski / 25.01.2019

Jarek Sadkowski — fotograf zajmujący się działaniami w przestrzeni komercyjnej i artystycznej. Wiodącym motywem jego twórczości jest portret/akt.


Wystawa „One” przedstawia wcielenia jednej osoby, powstające na przestrzeni kilku lat. Uniwersalna fizyczność przedstawionej postaci skłoniła artystę do „przekształcania” modelki w nieoczywisty sposób, nadając jej nowego oblicza i charakteryzację. Zdjęcia często są wynikiem spontanicznego działania, wzajemnej energii wymienianej między artystą a muzą.

„One” to nie tylko metamorfoza jednej modelki, ale również odwołanie do samej postaci w tłumaczeniu z angielskiego na „ONE” — jako ta jedyna. Relację Jarka Sadkowskiego z modelką można porównać do związków Helmuta Newtona i Ryszarda Horowitza, którzy w swoich życiowych partnerkach odnajdywali nieskończoną inspirację. Zdjęcia nie stanowią pozbawionego wrażliwości eksperymentu, którego celem jest obnażenie kobiecej seksualności. Są subtelną wizją, swoistego rodzaju sacrum artysty, odwołującego się w gestach i postawach do melancholicznych wizji prerafaelitów, przedstawień Madonn czy znanych z kaplicy Sykstyńskiej układów Michała Anioła. Aby odnaleźć klucz do ich widzenia, trzeba poświęcić każdej fotografii chwilę refleksji nad przeszłością i jej nową interpretacją.

Wernisaż: 25.01.2019, godz. 19.30
Wystawa będzie otwarta do 15.02.2019

marek-sulek-wernisaz

BYŁOJESTIBĘDZIE / Marek Sułek / 21.12.2018

Marek Sułek zajmuje się sztuką w przestrzeniach miejskich, malarstwem, rzeźbą i fotografią. Jest absolwentem ASP w Warszawie i Rietveld Academie w Amsterdamie. Ma na koncie kilkadziesiąt wystaw i akcji w Europie i USA: w tym Kawałek Nieba znad Manhattanu, Łódeczka Mediolan Expo – Warszawa. Ostatnie lata to działalność głównie w Warszawie: Papierowa Łódeczka na Wiśle, Miasto Aniołów — na Warszawskiej Pradze, mała architektura — Centrum Koneser, rzeźba instalacja Ławica — Nowy Szpital Dziecięcy, Strefa Koloru — instalacja na drzewach w różnych miejscach Warszawy (na przykład wokół PKiN).

BYŁOJESTIBĘDZIE — to rodzaj nowego doświadczenia, polegającego na przeformułowywaniu dawno ukończonych już prac. Wybrane obrazy ulegają kreatywnej destrukcji. Są częściowo zamalowywane, zamazywane, brudzone, przez co pogłębia się ich struktura, która przyjmuje charakter trójwymiarowy. Dzięki tak radykalnej formie tworzenia, obrazy dostają dawkę nowej energii. Niezależnie od tego czy obraz został „zepsuty” czy też „poprawiony” — sednem działania jest dokonanie decyzji i zmiany.


Wernisaż: 21.12.2018, godz. 19.30


Anita Owsianna, Untitled _ Trash, 50x50 cm (Shoes), 200x120 cm, own technique on canvas, 2017

SLASH / Anita Owsianna / 29.11.2018

Na wystawie prezentowane będą dwa kontrastowe cykle artystki: PAST-ELSE i TRASH.
Past – moment tworzenia obrazu i to co dzieje się dalej, po nim – else. Pastelowe przestrzenie, dzielące je czernie.
Przeszłość, przyszłość, odpowiednik tu i teraz – granica a zarazem łącznik.
Obszary barwnie oraz czasowo niejednoznaczne.
Obraz istnieje jako idea, akt tworzenia, odbioru, późniejszej refleksji.
Jego czas wychodzi poza ramy płótna i trwa poza nimi.

TRASH to oparty na sprzecznościach dialog prowadzony z Arte Povera (wł. sztuka uboga, sztuka biedna), której cechą charakterystyczną było eksponowanie surowości materiałów i odwrót od tzw. wysokiej sztuki.
Z jednej strony nawiązanie do słowa power (ang. możność, siła), z drugiej do słowa less (ang. bez, mniej).
Płótno i więcej płótna lub całkowity jego brak.
Ubóstwo formalne i energia twórcza.
Surowość i ascetyzm, dające poczucie siły, równowagi i beztroski.


Wernisaż: 29.11.2018, godz. 19.30


Filip Amadeusz Kowalski

FILIP AMADEUSZ KOWALSKI / 26.10.2018

Filip Kowalski w prezentowanych na wystawie grafikach odzwierciedla swoje rozumienie i postrzeganie tego, co go otacza. Chce uwidocznić swoją percepcję, w szerokim tego słowa znaczeniu. Stara się znaleźć porządek w odbieranym przez siebie świecie, a następnie go odwzorować. Ukazane grafiki składają się z przetworzonych fotografii, opracowanych tak, aby obraz był zniekształcony i ledwo przypominał rzeczywisty. Czasami zdjęcia są nałożone na siebie, płynnie się ze sobą przenikają w celu stworzenia kompozycji bardziej malarskiej, a niekiedy z plątaniny tekstur wyłania się element czytelny i jednoznaczny. Ma to za zadanie zmusić widza do innego spojrzenia na rzeczy i wnikliwej obserwacji.


Wernisaż: 26.10.2018, godz. 19:00


witold-dabrowski-wernisaz

LĘK PRZED PUSTKĄ / Witold Dąbrowski / 14.09.2018

Lęk przed pustką to pierwsza indywidualna zbiorcza wystawa rysunku i malarstwa Witolda Dąbrowskiego, prezentująca pracę w obu technikach z ostatnich dwóch lat.

Lęk przed pustką to horror vacui, dyktatura nadmiaru, konieczność mierzenia się z natłokiem wątków, historii, miejsc i emocji.
To osobista mapa złożona z wymyślonych światów, dziwnych historii i mechaniczno-organicznych konstrukcji tworzących dżungle znaczeń i fałszywych wspomnień.


Wernisaż: 14.09.2018, godz. 19:00


beata_sosnowska_baner

ZESZYCIKI PROWINCJONALNE / Beata Sosnowska / 23.08.2018

Inspiracją do stworzenia „Zeszycików prowincjonalnych” były moje zeszłoroczne podróże na wieś. Sam album powstawał przez rok czasu i jest zbiorem opowiadań osób mieszkających wcześniej w dużych aglomeracjach miejskich, które przeniosły się na wieś lub do małych miasteczek. Gdy siedem lat temu przeniosłam się do Warszawy skonfrontowałam się z odczuciem bycia osobą z nie-stolicy, która zaczęła żyć w stolicy i czegoś od niej chce, ale czuje przed nią swoisty lęk i kompleksy.

Zaczęłam zastanawiać się czym jest prowincja, prowincjonalizm (w moim poczuciu głębszy aspekt tego geograficznego rozgraniczenia), jak można to opowiedzieć i czyimi oczyma zobaczyć? Album jest stykiem moich i moich znajomych doświadczeń związanych ze zmianą miejsca zamieszkania, a przez to ze zmianą perspektywy na to kim jestem i kim się staję, gdy mieszkam tu, a nie gdzie indziej.

Jako, że ze swoim albumem, a co za tym idzie z tematem prowincji i prowincjonalizmu, chciałabym
dotrzeć do jak największej liczby osób, zrodził się pomysł organizowania spotkań i wystaw dotyczących tego tematu. Chciałabym zadać pytanie sobie i uczestnikom spotkań o to, gdzie tkwią  granice między centrycznym spojrzeniem na społeczne problemy a prowincjonalnym oraz, jak groźny może być dla naszego umysłu jego „stan prowincjonalny”. Zeszyciki powstały z opowieści innych osób, dlatego powinny być dalej opowieścią przekazywaną już bezpośrednio przez jego potencjalnych czytelników. Z tego powodu planuję, niezależnie od wystawy, przeprowadzić warsztaty zinowe związane z tym tematem, na które już teraz serdecznie zapraszam!

Zapraszam również na wystawę „Zeszyciki prowincjonalne według Beaty Sosnowskiej”, będziecie mogli na niej bliżej przyjrzeć się wybranym planszom z albumu, jak również samemu albumowi. Zapraszam też do
wspólnej rozmowy w trakcie wernisażu i podzielnia się swoimi refleksjami.

O zeszycikach:

„Zeszyciki prowincjonalne” są zbiorem krótkich opowieści zilustrowanych jednym obrazkiem, które autorka usłyszała od osób, które mieszkały w mieście i przeniosły się na wieś, albo są z miasta i bywają na wsi. Jest to próba dotarcia do prawdy ukrytej w stereotypowym postrzeganiu „prowincji”, które mamy przyklejone do wyobraźni. Jest też próbą odpowiedzi na pytanie: czym jest prowincja i czyimi oczyma jest ona widziana?


Wernisaż: 23.08.2018, godz. 19.00


sara_illia

SARA ILIA / 27.07.2018

Człowiek w swojej cielesności i emocjach stanowi dla niej najważniejszy motor inspiracyjny.
Stany emocjonalne kreowane są nie tylko po przez kolor, ale również przez układy kształtowane intuicyjnie. Choć jest artystką poszukującą zarówno w sferze technologicznej jak i treściowej, jej obrazy w sposób błyskawiczny budują swego rodzaju intymną relację z odbiorcą po przez uniwersalny język. Wskazują w otwarty i zrozumiały sposób drogę do instynktownej interpretacji emocje zamkniętej w prostej formie, w którą tchnięty został silny ładunek wrażliwości artystki.

Zamknięta forma przeplata się i przenika z nienaturalną dla siebie tkanką. Fragmentami dzieje się to intensywniej, lecz niektóre miejsca pozwalają się skupić wyłącznie na postaci. Pragnę zbliżyć człowieka do natury, pozwolić się mu wtopić i zjednoczyć z fakturą otaczającego świata. Ciało przestaje być gładkie i delikatne, a przyjmuje charakter rozedrganej zmiennej płaszczyzny.


Wernisaż: 27.07.2018, godz. 19.00, piątek


Marta Bystroń - wstęga

PĘKNIĘCIA / Marta Bystroń / 21.06.2018

Pęknięcia to wystawa obrazów z lat 2017-2018. Bohaterkami prac są kobiety/dziewczyny zatrzymane w malarskich scenach. W moich pracach ważne są dla mnie przekaz i narracyjność obrazu. Poprzez użycie koloru, ustawienie bohaterek, użyciu symbolicznych artefaktów chcę wywołać pewne skojarzenia, przywołać atmosferę sennych marzeń lub baśni.

Wernisaż: 21.06.2018, godz. 19.00.

Dni otwarte:

27.06 / środa / 13.00-21.00

28.06 / czwartek / 13.00 – 21.00